فسیل های یافت شده از جانداران مختلف در طلبیعت نشان می دهد که جانداران مختلف در ابتدا دچار یک شکل نبوده و با توجه به محیط زیست آنها دچار تغیر می شود.

مثلا در مورد اسب منشا این جاندار جانداری به نام  ائوهیپوساست که ششصد میلیون سال قبل می زیسته است که قدی کوچک داشته است و سپس تکامل پیدا کرده و بعد از طی مراحلی به چهارپایان امروزی تبدیل گشته است اما همیشه محیط باعث بزرگترشدن اندازه بدن جانداران نمی شود مثلا در اسب وقتی این جاندار از علفزار وارد جنگل می شود این فرآیند بر عکس می شود و قد اسب کوچکتر می شود.

این نمودار مراحل تکامل اسب را نشان می دهد اما در مراحل تکاملی جاییک گونه اسب که قد کوچکتری از اسب Merychipus  تحتعنوان Meshipus دارند که بدلیل مهاجرت از علفزار به جنگل قدیکوچکتر از Merychipus داشته است. برخی از دیرین شناسان نیز معتقدند که Merychipus بزرگترین اسبی بودهاست که تا کنون وجود داشته است و اندازه آن بزرگتر از اسبهای امروزی بوده است.درهر حال انتخواب طبیعی با توجه به محیط باعث کوچکتر یا بزرگتر شدن اندازه بدنحیوانات می شود و این فرآیند در طبیعت ادامه دارد.

یکی از آن حیوانات که نسل گذشته آن بلندتر و بزرگتر بوده شتر است.فسیل پای شتر که در تصویر می بینیم و در سوریه پیدا شده نشان میدهد که شتری که درگذشته زندگی می کرده دو برابر شتر امروزی بوده، و فسیلهای دیگر که مربوطه به دوراندیگری است نشان می دهد که شتر در گذشته 4 متر ارتفاع داشته است.

توضیح جهت مطالعه در این مورد به نمودار های انتخواب طبیعی مراجعه کنید

در سوره زمر آیه 6 نوشته شده است: و (خدا) هشت جفت (4 نوع) از دامهارا برای شما پائین آورد

در ترجمه عربی مصدر  اَنزَلَ به معنی نازل کردن نیست و اگر در دیکشنری عربی چک کنید بهمعنای پایین آوردن و کوچکتر کردن است.