سحابی رزت، تنها ابر گاز و غبار کیهانی نیست که تصویر گل ها را در ذهن تداعی می کند؛ ولی نامدارترین آن هاست.

در لبه ی یک ابر مولکولی بزرگ در صورت فلکی تکشاخ، چیزی حدود 5,000 سال نوری آنسوتر از زمین، گلبرگ های این گل سرخ (رُز) شکفته اند.

گلبرگ های این گل در واقع یک پرورشگاه ستاره ایند که شکل دوست داشتنی و متقارنشان توسط بادها و پرتوهای تابیده از ستارگان داغ و جوان خوشه ی مرکزی سحابی تراشیده شده و پدید آمده است.

ستارگان درون این خوشه ی پرانرژی، با نام رده بندی شده ی NGC 2244، تنها چند میلیون سال سن دارند، در حالی که حفره ی مرکزی خود سحابی رزت، با نام رده بندی شده ی NGC 2237، قطری حدود 50 سال نوری دارد. سحابی را می توان یکراست با یک تلسکوپ کوچک در محدوده ی صورت فلکی تکشاخ تماشا کرد.

 در قرآن کریم سوره الرحمن آیه 37 به این موضوع اشاره شده است:

فإذا انشقت السماء فکانت وردة کالدهان

سحابی رزت، تنها ابر گاز و غبار کیهانی نیست که تصویر گل ها را در ذهن تداعی می کند؛ ولی نامدارترین آن هاست.

در لبه ی یک ابر مولکولی بزرگ در صورت فلکی تکشاخ، چیزی حدود 5,000 سال نوری آنسوتر از زمین، گلبرگ های این گل سرخ (رُز) شکفته اند.

گلبرگ های این گل در واقع یک پرورشگاه ستاره ایند که شکل دوست داشتنی و متقارنشان توسط بادها و پرتوهای تابیده از ستارگان داغ و جوان خوشه ی مرکزی سحابی تراشیده شده و پدید آمده است.

ستارگان درون این خوشه ی پرانرژی، با نام رده بندی شده ی NGC 2244، تنها چند میلیون سال سن دارند، در حالی که حفره ی مرکزی خود سحابی رزت، با نام رده بندی شده ی NGC 2237، قطری حدود 50 سال نوری دارد. سحابی را می توان یکراست با یک تلسکوپ کوچک در محدوده ی صورت فلکی تکشاخ تماشا کرد.

 در قرآن کریم سوره الرحمن آیه 37 به این موضوع اشاره شده است:

فإذا انشقت السماء فکانت وردة کالدهان

انسان با نگاه به آسمان متوجه بود که خورشید به دور زمین می چرخد بطلمیوس نیز نظریه زمین مرکزی را بر این پایه نهاد اما در بیشتر عقاید دانشمندان یا زمین ثابت است و یا خورشید و در بخشهایی از تاریخ نظریه زمین مرکزی حاکم بود ودر بخشهایی از تاریخ نظریه ی خورشید مرکزی بر جهان حاکم بود و اعتقاد داشتند زمینو سایر اجسام به دور خورشید می چرخد نظریه زمین مرکزی توسط کپلر و کوپرنیک نقض شدو نظریه خورشد مرکزی حاکم شد ولی عقیده این دو نفر توسط گالیله ایتالیایی مدلل گردید  در قرن اخیر نیز دانشمندان به این مساله رسیدندکه زمین و سایر اجسام منظومه شمسی دور مدارهای معین می چرخند و خورشید نیز خود باسرعت 72000 کیلومتر بر ساعت به دور سیاره وگا می چرخد و چندین نوع حرکت را از جمله حرکت انتقالی و چرخشی را داراست ولی در قرآن کریم برخلاف نظریات علمی گذشته هم به حرکت خورشید اشاره شده است و هم به حرکت زمین مثلا در آیه 88 سوره نمل نوشته شده است:

کوها را بینی و گمان میکنی ساکن هستند حال آنکه مانند ابرها حرکت دارند

که دقیقا به حرکت زمین مربوط است زیرا کوهها که بروی زمین ساکن هستندو این مطلب از حرکت زمین حکایت می کند یا در آیه 53 سوره طه نوشته شده است آن خداییکه زمین را برای شما مانند گهواره قرار داد

کسانی که قهواره را دیده میشوند می دانند که قهواره در جایش ثابت نیست اما در مورد خورشید قرآن بدون پرده وبا روشنی سخن گفته است مثلا در سوره یاسین آیه 38 نوشته شده است: وخورشید به سوی قرار گاه ویژه خود روان است تقدیر آن عزیز دانا این است.

یا در جاهایی دیگر نوشته شده است:

« وَآیَةُ لَهُمْ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَاهُمْمُظْلِمُونَ وَالشَّمْسَ تَجْرِی لِمُسْتَقَرِّ لَهَا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِالْعَلیِمِ.» [سوره یس(36)، آیه 37ـ38].

« نشانه‌ای [دیگر]برای آنها شب است که روز را [مانند پوست] از آن بر می‌کنیم و به ناگاه آنان درتاریکی فرو می‌روند و خورشید به [سوی] قرارگاه ویژه خود روان است. تقدیر آن عزیزدانا این است.»

«لَا الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَ لَااللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلُّ فِی فَلَکِ یَسْبَحُونَ» [سوره یس (36) آیه40]

نه خورشید را سزد که به ما رسد، و نه شب به روز پیشی جوید و هر کدامدر سپهری شناورند.

« وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ وَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلُّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ» [ سوره انبیاء(21) آیه 43]

« اوست آن کسی که شب و روز و خورشید و ماه را پدید آورده است. هر کداماز این دو در مداری [معین] شناورند.»

« وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلُّ یَجْرِی لِاَجَلِ مُسَمّیً»[سوره رعد(13)آیه 2]

« و خورشید و ماه را رام گردانید؛ هر کدام برای مدتی معین به سیر خودادامه می‌دهند.»

« وَسَخَّرَ لَکُمْ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَیْنِ » [سورهابراهیم(149 آیه 33]

« خداوند خورشید و ماه را در حالی که هر دو در حال حرکت هستند، به نفع شما مقهور و مسخر گردانید.

در زمان رسول اکرم (ص) اطلاعی زیادی از علم نجوم در دسترس نبود و اطلاعات محدودی از علم نجوم در دسترس بود.این اطلاعات ممکن بود برای یونانیان تا حدی عادی باشد و به یکی از این نظریه ها یعنی حرکت خورشید یا حرکت زمین معتقد
باشند ولی قرآن به نظریه علمی رایج امروز که حرکت هر دو است یعنی هم زمین و همخورشید اشاره کرده است.

یونانیان در زمانهای گذشته مشاهده می کردند که زمین جسمی بزرگ است و
آسمان شب هر روز با آسمان شب هر روز دیگر تفاوت داشت به همین دلیل اولین نظریاتی که
در مورد کره زمین ارائه شد بر این اساس بود که زمین در مرکز عالم قرار دارد و ثابت و بی تفاوت در جای خود
است.بر طبق نظریه بطلمیوس  زمین مرکز عالم است و سیارات با شعاعی که فاصله آن سیاره به دور زمین بود به دور زمین می چرخیدند.این نظریه 1700 سال بعد توسط کوپرنیک نقض
شد.کوپرنیک تقریبا 40 سال از وقت خود را برای مطالعه زمین شناسی صرف کرد و نظریات کوپرنیک در سال 1543 بعد از مرگش منتشر شدند زیرا کوپرنیک در زمان حیاتش از ترس کلیسا که به شدت به نظریه زمین مرکزی معتقد بود از ارائه مطالب خود خوداری کرد.

بعد از مرگ کوپرنیک گالیله نظریات خود را در باره حرکت زمین و خورشید و مسطح نبودن زمین با کوپرنیک بسط داد و منتشر کرد اما توسط کلیسا به محاکمه و تفتیش عقاید کشیده شد و برای حفظ جان خود مجبور شد نوشته هایش را پس بگیرد.

نظریه زمین مرکزی بیشتر به حول ثابت بوددن زمین و حرکت نکردن آن استوار بود

در آیات متعددی از قرآن به حرکت زمین اشاره شده است:

مثلا در آیه 88 سوره نمل به کوهها اشاره شده است که دقیقا به حرکت زمین دلالت می کند:

کوها را بینی و گمان میکنی ساکن هستند حال آنکه مانند ابرها حرکت دارند

علاوه بر این درسوره طه آیه 53 نوشته شده است که

آن خدایی که زمین را برای شما مانند گهواره قرار داد

همانطور که می دانید گهواره در جای خود ثابت نیست و مانند زمین حرکت چرخشی دارد که دقیقا به زمین اشاره دارد.

همچنین در بیشتر تمدن های قدیم معتقد بودند که زمین مسطح است و به شکل کروی نیست متاسفانه این عقیده علاوه بر کلیسا در بین عده ای از مسلمانان نیز رواج داشته و بر طبق این نظریه زمین به شکل مسطح بوده و تمام اجرام آسمانی بالای سر ما قرار دارند در این مورد نیز قرآن در آیه 41 سوره فاطر اشاره می کند:

همانا خدا آسمانها و زمین را نگاه می‌دارد تا نیفتند و اگر بیفتند بعد از او هیچ کس آنها را نگاه نمی دارد

این آیه مساله مسطح بودن زمین را نفی می کند زیرا جسمی که مسطح باشد نمی تواند در آسمان معلق باشد.

همانطور که می دانید خورشید یک ستاره است و تمامی ستاره گان بعد از آنکه می سوزند و نابود می شوند بصورت تیره و کدر در می آیند و سپس بصورت یک سیاهچاله در می آیند.

خورشید ما 5 میلیارد سال عمر دارد و دانشمندان می گویند که تا 6/7میلیارد سال بعد نیز مواد کافی را برای سوزاندن دارد و به عمر خود ادامه خواهد داد.در مرحله بعد از سوختن و نابود شدن هیدروژن خورشید هیلیوم را می سوزاند و در این مرحله بصورت یک غول قرمز در می آید.و جاذبه آن تمامی سیارات اطراف را بطرف خود می کشد و بعد از این مرحله خورشید کم کم کدر و تیره می شود و بعدا بصورت سیاهچاله در می آید.

مراحل مرگ خورشید و تمامی ستاره گان تفریبا مشابه است.

در قرآن کریم نیز در آیات متعددی به این مراحل اشاره شده است که با اشاره به تصاویر به آنها تطابق می دهیم

مثلا در سوره التکویر آیه اول نوشته شده است:

آنگاه که خورشید به هم درپیچد

و در سوره انبیا آیه 104 نوشته شده است که

در آن روز که آسمان را چون طوماری در هم می پیچیم هماگونه که آفرینش را آغازکردیم آنرا باز می گردانیم. این وعده ای است که بر ماست و قطعا آنرا انجام می دهیم

تصویر زیر مربوط به یک ستاره است که پس از مردن به شکل یک سیاهچاله در آمده است که دقیقا با دو آیه بالا تطابق دارد:

همچنین در سوره الرحمن آیه ۳۷ نوشته شده است که هنگامی که آسمان از هم پاشیده شود و مانند رنگ سرخی رز(گلگون) درآید(دربرخی از ترجمه ها چرم گلگون نوشته شده) تصویر زیر مربوط به مرگ یک ستاره در سحاب چشم گربه(Cat’s Eye Nebula) است.که بعد از نابودی کامل به یک سیاهچاله تبدیل می شود.

در آیه دوم از سوره التکویر نوشته شده است که:و آنگه که ستارگان همى‏تیره شوند

که همانطوری که در بالا ذکر شده است تیره و کدر شدن یکی دیگر از مراحل مرگ ستاره گان است و بعد از مرگ ستاره بصورت تیره و کدر در می آید و به یک سیاهچاله تبدیل می شود که در مورد شکل ستاره بالا مرحله بعدی مرگ این ستاره به شکل زیر است که دریافت شده است

شاید هر شب که به آسمان بالای خود نگاه می کنیم تعداد اندکی از ستاره گان را می بینیم که می درخشند اما  شاید ندانیم کائناتی که بالای سر ماست  به چه بزرگی است؟

اما اعدادی که در کائنات وجود دارند بسیار متفاوت از آن چیزی است که به فکر ما می آید

مثلا در نزدیکی خود ما سیاره زهره هر 121 سال که معادل 150 میلیون کیلومتر است به دور خورشید می چرخد.کهکشان راه شیری که یکی از میلیاردها کهکشانی است که در کائنات ما وجود دارد اگر جسمی با سرعت نور حرکت کند 100000 میلیون سال طول می کشد تا به انتهای آن برسد و کهکشان آندرومرا حدود دو میلیون سال از ما فاصله دارد یعنی تصویری که از آن به می رسد
مربوط به دو میلیون سال قبل است.

در سال 1836 فردریش بسل دانشمند آلمانی با کمک تلکسوپی که طراحی کرده بود در یافت که که ستاره ای را که دیده است 7000000 برابر فاصله زمین تا خورشید را دارد..

در قرآن کریم سوره واقعه آیات 75-77 به این موضوع اشاره شده است:

نه [چنین است که مى‏پندارید] سوگند به جایگاه‏هاى [ویژه و فواصل معین] ستارگان -اگر بدانید آن سوگندى سخت بزرگ است

برای درک انداره کل کائنات این ارقام بسیار جالب است در کل کائنات بیش از صد میلیارد کهکشان وجود دارد و در هر کهکشان میلیارد ها سیاره وجود دارد که فاصله های چندین میلیون ساله با هم دارند کل این ابعاد باور نکردنی فقط 4 در صد کائنات ما را تشکیل می دهد 26 درصد بقیه را ماده تاریک و 80 در صد بقیه را انرژی تاریک تشکیل می دهد.

این تصویر مربوط به قسمت های باقیمانده از مراحل اولیه خلقت کائنات و توزیع ماده در جهان است تصویر ماحصل شبیه سازی ویرگو (VIRGO) است.

این بافت از بیلیون ها شاهراه متصل به هم تشکیل شده است دانشمندان می گویند این بافت یکی از مهمترین کشف های قرن بیست و یکم است.

دانشمندان با استفاده از بزرگترین نرم افزار الکتریکی تصویر کوچکی از این فلک را ترسیم کردند ونتایج بسیار شگفت انگیز بودند.

خداوند در  قرآن کریم در سوره الذاریات آیه 7 به این نکته اشاره کرده است:

قسم به آسمان دارای چینها و راهها

 در مورد بوجود آمدن کائنات همواره نظریه های مختلفی مطرح می شود اما نظریه ای که بیشترین پایه علمی را دارد و بیشتر مورد مقبول دانشمندان است نظریه انفجار بزرگ یا مهابنگ است.

بر طبق این نظریه ابتدا هیچ چیز در کائنات وجود نداشت سپس در یک نقطه انفجاری رخ می دهد که دمای آن به میلیاردها درجه می رسد و بعد از چند لحظه کائنات از هیچ چیز آفریده می شود.

در سوره طور آیه 35-36 نوشته شده است که: آیا از هیچ خلق شده‏اند، یا آنکه خودشان خالق [خود] هستند؟

همچنین عده ای از دانشمندان معتقد اند که همه چیز در هسته یک اتم اولیه در کائنات وجود داشته است و بعد از رخ دادن اتفجار همه چیز از هسته اولیه به کائنات پخش شده است.

در این مورد نیز قرآن اشاره ای داشته است که در آیه 30 سوره انبیا نیز نوشته شده است که:

آیا کسانى که کفر ورزیدند ندانستند که آسمانها و زمین هر دو به هم پیوسته بودند و ما آن دو را از هم جدا ساختیم و هر چیز زنده‏اى را از آب پدید آوردیم آیا [باز هم] ایمان نمى‏آورند؟

اما نکته ای که در هر دو نظریه مطرح می شود این است که تمام کائنات از یک نقطه بوجود آمده اند و سپس از هم فاصله گرفته اند که این نکته در آیه بالا دقیقا به آن اشاره شده است.

در مرحله دوم گازهایی مانند هلیوم و هیدروژن از هسته اولیه کائنات بوجود آمدند و متراکم شدند و هلیوم و هیدروژن عناصر سازنده کائنات را تشکیل دادند.

در سوره دخان آیه 11 به این موضوع اشاره شده است:سپس او به آسمان پرداخت، هنگامی که هنوز به صورت گاز بود و به آن و زمین گفت: "به وجود بیایید، خواسته یا ناخواسته." آنها گفتند: "ما با میل و رغبت می آییم".

ادوین هابل ستاره شناس آمریکایی مشاهده کرد که کائنات در حال گسترش است و بعد از مدتی پس از برسی Background Kazmir radiation ها مشخص شده که کائنات از ابتدای خلقت در حال گسترش بود و اگر این قرآیند برعکس کنیم به یک نکته که در آن انفجار بزرگ رخ داده است ختم می شود و موضوع گسترش کائنات خود نیز تایید بر نظریه انفجار بزرگ است.در سوره ذاریات آیه 47 نیز به این موضوع اشاره شده است:

و ما آسمان را با قدرت خود بر افراشتیم و آن را همچنان گسترش می دهیم.

 همچنین تصویر دیگری که دانشمندان از انفجار بزرگ بازسازی کرده اند به این شکل است

"در آن روز که آسمان را چون طوماری در هم می پیچیم هماگونه که آفرینش را آغاز کردیم آنرا باز می گردانیم. این وعده ای است که بر ماست و قطعا آنرا انجام می دهیم! سوره انبیا آیه 104

سخنان دکتر فریدون صحافی در باره انفجار بزرگ و گسترش کائنات در قرآن

ستون های آفرینش مکان هایی در فضا هستند که در آنها ستارگان ساخته و متولد می شوند به به عبارت دیگر این ستون ها کارخانه های تولید ستاره گان در فضا هستند و خود یکی از عجایب آفرینش محسوب می شوند.ترکیب ستون های آفرینش گازهای مانند هیدروژن است.

معروف ترین عکس گرفته شده از یک ستون آفرینش مربوط به سحابی عقاب M16 است که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است.

دومین تصویر از ستون آفرینش مربوط به سحابی کشتی  کشتی(Carina) که در فاصله 7500 سال نوری از ما قرار دارد.

در سوره لقمان آیه 10 نوشته شده است که :آسمانها را بى‏هیچ ستونى که آن را ببینید خلق کرد و در زمین کوههاى استوار بیفکند تا [مبادا زمین] شما را بجنباند و در آن از هر گونه جنبنده‏اى پراکنده گردانید و از آسمان آبى فرو فرستادیم و از هر نوع [گیاه] نیکو در آن رویانیدیم

تصاویر گرفته شده از star nursery ها بوسیله نور آنها که از تلسکوپ هابل به زمین رسیده بازسازی شده و بطور مستقیم گرفته نشده است.و تعبیر قرآن در مورد نامرعی بودن کاملا درست هست چون بطور مستقیم کسی موفق به دیدن ستون های آفرینش نشده است.و مساله ی دوم این ستون ها از گاز هیدروژن تشکیل یافته که قابل روئیت نیست.و فقط آنالیز شده توسط اشعه X ها قابل نمایش هستند.

تصاویری که امروزه از ستارگان گرفته شده است نشان می دهد که ستارگان بعد از فروپاشی تکه های زیاردی را به اطراف پرتاب می کنند که بیشتر به صورت توده های گاز و مواد مذاب است که واژه شهاب به آنها اطلاق می شود وقتی هم که سرد می شوند بصورت شهاب سنگ در می آیند.

تصویر اول متعلق به سهابی m1 است که بعد از انفجار آثار عظیمی از خود به جای گذاشت و تعداد زیادی از اجرام را بعد از انفجار به فضا فرستاد.

تصویر دوم متعلق به انفجار یک ستاره است که هزار سال قبل اتفاق افتاده است.

بعد از انفجار هر ستاره تعدادی از عناصر سنگین آن سرد می شوند و بصورت سنگ های معلق در فضا در می آیند

بعد از فروپاشی هر ستاره مواد این ستاره به اطراف شلیک می شوند این علوم امروزه بسیار ساده و پیش پا افتاده است ولی 1400 سال قبل هیچ تلسکوپ نجومی وجود نداشت که این پدیده ها را رسد بکند در سوره ملک آیه 5 نوشته شده است که:

در میان اجسام عجیب و غریبی که در کیهان وجود دارند هچ کدام به اندازه سیاهچاله ها مرموز نیستند سیاهچاله ها بر خلاف اسمشان سیاه چاله نیستند بلکه یک ستاره ابر پر مانند مرده هستند که همه چیز حتی نور را به سمت خود می کشند.

واژه سیاهچاله در تا سال 1967 ناشناخته بود اما 200 سال قبل یک دانشمند فرانسوی به نام پیر لاپلاس در باره ستاره های تاریکی که نور نمی تواند از آنها بگریزد نظریه ای ارائه داده بود در 1915 انشتینگ وجود آنها را از معادلات نسبیت
عالم فرض کرده بود.امروز تصور می شود که صدها میلیارد از سیاه چاله ها در مرکز کهکشان ها جای دارند.

برخی از سیاهچاله های قدرتمند می توانند جرمی یک میلیون تا صد میلیارد برابر خورشید داشته باشندحتی قوی ترین تلسکوپ ها هم قادر به دیدن سیاهچاله ها
نیستند چون نور از آنها عبور نمی کند.

یک سیاهچاله وقتی بوجود می آید یک ستاره همه سوخت خود را مصرف کرده در
خود فرو بریزد این ستاره به چاله ای تبدیل می شود که چگالی بسیار بالا حجم بی نهایت و میدان مغناطیسی بسیار قوی داشته باشد.

در سوره واقعه آیات 75 تا 76 نوشته شده است که:سوگند می خورم به جایگاه مقرر ستارگان و زمان طلوع و غروب آنها و اگر بدانی این سوگندی است بزرگ زیرا خداوند از این سر بزرگ آگاه است

جان ویلر فیزیک دان آمریکایی در سال 1969 برای نخستین بار واژه سیاهچاله را به کار برد سالها بعد معلوم شد ستارگانی وجود دارند که نور آنها به زمین نمی رسد زیرا نور آنها توسط سیاهچاله ها بلعیده می شود. در مورد بوجود آمدن سیاهچاله ها مثلا سیاره ای با سه برابر حجم خورشید با سوختن کامل و انفجار به سیاهچاله ای با قطر 20 کیلومتر تبدیل می شود که دیده نمی شود و فقط نیروی مکش ترسناکی دارند.

در سوره مرسلات آیات 5 و6 نوشته شده است که آن روز که وعده حق فرا رسد همان روزی است که ستاره گان تیره و تار و محو می شوند. تصویر مربوط به ستاره ای که در حال تیره و تار شدن است.

همچنین در سوره الرحمن آیه ۳۷ نوشته شده است که هنگامی که آسمان از هم پاشیده شود و مانند رنگ سرخی رز(گلگون) درآید(دربرخی از ترجمه ها چرم گلگون نوشته شده) تصویر زیر مربوط به مرگ یک ستاره در سحاب چشم گربه(Cat’s Eye Nebula) است.که بعد از نابودی کامل به یک سیاهچاله تبدیل می شود.

بعد از نابودی ستاره گانی که جرم بسیار زیادی دارند خمیدگی بسیار بزرگی
در فضا ایجاد می شود که حفره ای در آن وجود دارد که همه چیز و حتی نور را به خود جذب می کند در سوره طارق آیه 1-3 نوشته شده است که

سوگند به آسمان شبگرد و تو چه دانی که اختر شبگرد چیست؟آن اختر فروزانی است که نورش فرو می رود

همچنین سیاهچاله ها قادرند سایر ستاره ها که بارها از از خود بزرگترند را در خود ببلعند و در خود جذب کنند.که در سوره نجم آیه اول قرآن اشاره می شود که قسم به ستاره وقتی که می افتد(فرو می افتد) که ترسیم دقیقی از کشیده شدن ستاره به چاله فضایی است زیرا در فضا که همه چیز معلق است امکان افتادن ستاره وجود ندارد در اینجا تعداد از تصاویر ترسیم شده در مورد افتادن ستاره به سیاهچاله قرار داده شده است